Duitsland opnieuw wapenfabriek: defensie-uitgaven Europa exploderen terwijl oorlog in Oekraïne escaleert
In dit artikel:
Terwijl de EU en de VS doorgaan met grote financiële, materiële en inlichtingensteun aan Oekraïne, ondergaat Duitsland een snelle heroriëntatie: fabrieken worden omgebouwd tot massaproducers van munitie, voertuigen en wapensystemen. Defensie is momenteel een van de weinige groeisectoren in Europa; de Europese militaire uitgaven stegen vorig jaar met ruim 20 procent tot circa 500 miljard dollar, en binnen kringen rond defensie klinkt de roep die budgetten minimaal te verdubbelen.
Het Pentagon voert verkennende gesprekken met Amerikaanse autofabrikanten zoals General Motors, Ford en Oshkosh om ook Amerikaanse productiecapaciteit voor drones, raketten en ander materieel aan te spreken. Economische gevolgen – hogere belastingen, inflatie en een steeds meer op oorlogsfinanciering lijkende EU – worden breed gevoeld, terwijl de wapenindustrie profiteert.
Op het slagveld in de Donbas creëert Oekraïne volgens het artikel een effectieve ‘drone-muur’ die Russische doorbraken belemmert, terwijl Oekraïense aanvallen Russische energie-infrastructuur raken. Rusland meldt—via opperbevelhebber Valery Gerasimov—dat sinds januari tachtig dorpen en steden werden ingenomen en dat troepen tot zeven kilometer van Sloviansk en Kramatorsk zijn opgerukt. Binnen de machtsstructuur van Poetin is oorlog steeds meer verweven geraakt: rond de 1.500 frontsoldaten kregen politieke functies binnen Verenigd Rusland.
De spanningen en eskalatiezorgen nemen toe: in Moskou wordt openlijk gesproken over interventies in de Baltische staten; het Russische parlement nam een motie aan over bescherming van Russischtaligen, en er circuleren dreiglijsten met Europese wapenfabrieken. De militaire asymmetrie is opvallend: Rusland met naar schatting 1,3 miljoen actieve militairen en ruim twee miljoen reservisten tegenover Duitsland met circa 80.000 actieve militairen en een relatief klein reservistenbestand.
Het artikel verbindt dit Europese herbewapenen met bredere conflictlijnen tot in het Midden-Oosten en vraagt zich hardop af hoe lang Europa en het Westen de financiële, politieke en strategische last van een langdurige oorlogsindustrie kunnen dragen.