Haarlemmermeer erkent foute aanbesteding voor Oekraïne-opvang, maar vindt dat zelf 'acceptabel'

In dit artikel:

De gemeente Haarlemmermeer blijkt opnieuw miljoenen euro’s te hebben uitgegeven aan de opvang van Oekraïense ontheemden zonder de gebruikelijke Europese aanbestedingsprocedures te volgen. In de jaarstukken wordt dit als een onrechtmatigheid aangemerkt: raadsleden van FVD, onder wie Brigitte Antolini, kwamen met een totaalbedrag van 16,5 miljoen euro; de grootste post — de opvang van vluchtelingen uit Oekraïne — zou ongeveer 12,7 miljoen euro omvatten. Volgens Antolini was dit probleem vorig jaar al aan de orde (toen ging het om ruim 14 miljoen) en is de kern ongewijzigd: contracten zijn niet openbaar aanbesteed.

Wethouder Charif El Idrissi erkende dat het contract onrechtmatig is verklaard; het loopt af op 31 december. Desondanks wil het college de opvang op dezelfde locatie voortzetten omdat veel bewoners daar al langere tijd verblijven, kinderen naar school gaan en er zorg en sociale structuren zijn opgebouwd. El Idrissi noemde die menselijke afweging zwaarwegend en zei dat de gemeente opnieuw één-op-één wil gunnen, met voorafgaande publicatie op TenderNed. Hij stelde dat andere locaties zijn onderzocht maar geen beter alternatief opleverden.

De wethouder noemde de geconstateerde onrechtmatigheid “acceptabel” en gaf aan dat ook de accountant uiteindelijk een goedkeurende verklaring heeft afgegeven. Dat maakte FVD extra kritisch: volgens Antolini kiest het college bewust voor een voorkeurslocatie en schendt daarmee regels die voor alle partijen zouden moeten gelden. Zij diende een motie van treurnis in omdat er volgens haar geen structurele, rechtmatige oplossing is; de motie kreeg weinig steun en werd verworpen (6 voor, 29 tegen).

De uitkomst betekent dat de opvang op de huidige plek blijft en dat het college de bestuurlijke keuze verdedigbaar acht ondanks juridische knelpunten. Voor critici staat op het spel of gemeenten uitzonderingen die tijdens een acute noodsituatie werden gemaakt, jaren later nog zonder meer mogen worden voortgezet — met gevolgen voor transparantie, concurrentie en het publieke vertrouwen.