Met zijn Scania en een opgelapt aggregaat de oorlog in: Yme (73) uit Allingawier helpt Oekraïne
In dit artikel:
Yme Hempenius (73) uit Allingawier kocht via Marktplaats een kapotte, maar zeer krachtige noodaggregaat, repareerde het apparaat in zijn werkplaats en laadt het nu in zijn witte Scania 450 om persoonlijk naar Oekraïne te brengen. Samen met zijn 71‑jarige zwager André wil hij binnen enkele dagen in vier dagen tijd naar Kyiv rijden om het aggregaat af te leveren aan een universiteit die daarmee de continue stroomvoorziening kan garanderen voor onderwijs en onderzoek. Het toestel heeft een vermogen van ongeveer 200 kVA (160 kW) — groot genoeg om bijvoorbeeld een ziekenhuis of belangrijke onderwijsfaciliteiten te voeden.
Hempenius is technisch onderlegd: vroeger techniekdocent op een landbouwschool, later werkzaam in scheepstechniek en reparatie, en al jaren een hobbyklusser die oude trekkers en machines restaureert. Die achtergrond maakte het voor hem haalbaar het zware aggregaat zelf na te kijken en weer aan de praat te krijgen. In zijn schuren staan meerdere technische vondsten; de Scania kocht hij om zijn werktuigendermissen te vervoeren. Naast het aggregaat heeft hij extra vrachtruimte gevuld met schoolmeubilair en -materiaal dat ter plekke van pas zal komen.
De tocht naar Oekraïne wekt gemengde reacties in zijn omgeving; veel mensen noemen het gevaarlijk of vinden hem gek. Dat deets Hempenius niet afschrikt: hij voelt een morele verplichting omdat Oekraïne volgens hem de Europese veiligheid beschermt. Die motivatie zorgde ervoor dat hij het apparaat niet verkocht of verhuurde maar het zelf wilde afleveren.
Praktisch gezien brengt de reis uitdagingen: de Scania heeft meer dan een miljoen kilometer op de teller, Hempenius en André hebben nog nooit met een vrachtauto verder gereden dan Duitsland, en ze maken zich zorgen over de grensovergangen en het lezen van plaatsnaamborden in het Cyrillisch. Stichting Hope4Ukraine ondersteunt hen met documenten, veilige routes, slaapplaatsen en navigatie, en hielp ook bij het vinden van de ontvangende instelling in Kyiv.
Hempenius is geen onbekende excentriekeling: hij zette al vroeg een grote windmolen op zijn erf (1989) en was een van de eerste in de buurt met een elektrische auto, wat destijds kritiek opleverde. Zijn hond Fedde voelt de spanning op het erf; zowel dier als baas weten dat het geen alledaagse rit wordt.
Hoewel hij erkent dat zijn bijdrage misschien klein lijkt in verhouding tot de omvang van de oorlog, vindt Hempenius dat wie kan helpen, dat ook moet doen. Met de gerepareerde generator en schoolspullen hoopt hij niet alleen materiële steun te geven, maar ook aandacht te vragen voor het offer dat Oekraïne levert.